آروغ

برخورد از نوع دودی

burp — Thu, 31 Jul 2008 10:16:18 GMT

انتقال یافت

ما را سر تازیانه می بست آن شب

burp — Thu, 24 Jul 2008 21:19:18 GMT

کودکی هایم را باد برد

وقتی که صدای ایست خبردار

روی تن ماشه ها نشست

و من چکیدم

گلایه

burp — Sun, 20 Jul 2008 20:49:18 GMT

در خودم ضرب میشوم و گلایه هایم را به توان خشم کارون در خودم نهیب می زنم...دریغا که رطل از کف ام بریخت و فردا حرام شد...من حالم خوبست دکتر جان... می خواهم پیاده به خانه بروم..من ...!خوبم...خوب ِ خوب

خرب الاعصاب و بالعباس

رقص تشنگی

burp — Mon, 14 Jul 2008 20:06:10 GMT

کارون دیگر اشکی ندارد

و پاهای خماری

که ادعای مستی دارند

برایش رقصان می گریند...

جان عشاق

burp — Mon, 07 Jul 2008 21:01:09 GMT

دوش می آمد و رخساره بر افروخته بود تا کجا باز دل غم زده ای سوخته بود

رسم عاشق کشی و شيوه ی شهر آشوبی جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود

جان عشاق سپند رخ خود می دانست وآتش چهره به اين کار بر افروخته بود

گر چه می گفت که زارت بکشم می ديدم که نهانش نظری با من دل سوخته بود

کفر زلفش ره دين می زد و آن سنگين دل در پيش مشعلی از چهره بر افروخته بود

دل بسی خون به کف آورد ولی ديده بريخت الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود

يار مفروش به دنيا که بسی سود نکرد آنکه يوسف بزر نا سره بفروخته بود

گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ يارب اين قلب شناسی زکه آموخته بود"

حضرت حافظ

دلم برای جوانیهایم تنگ است.برای بوی عرق سگی ,زخمهای تکه تکه,خوابیدن آفتاب ,اسلحه و مرگ های ساعتی,برای جان عشاق و دلهره های کور... نه دلم برای خودم تنگ است,دلم برای رفتن از این روزها تنگ است...می فهمی لعنتی؟

روزگاریست که ما را نگران می داری

burp — Thu, 03 Jul 2008 10:30:18 GMT

تا به کی قصه ما را تو نهان می داری؟

دل غم سوخته مان را تو عیان می داری؟

چشم من تیغ تو را شست به خونابه خویش

این چه رسمیست که ما را دگران می داری؟

چرخ فردوس تو چرخید به جانم اما

((روزگاریست که ما را نگران می داری))

(ر.محسنی)

استغفرات نالان

burp — Thu, 26 Jun 2008 22:06:18 GMT

این قصه سر دراز دارد

چشمان من اعتراض دارد

دستی که به جیب رفته قرنی

انگار همیشه شاش دارد

پوسیده ِ وطن, به لطف حاجی

چندیست که انقراض دارد

گاوست شبان ما و لیکن

این گله دو جین گراز دارد

من منتظر ِ تو و تو نشئه

او هم که مخش کزاز دارد

ساقی سر کوچۀ عدالت

یک بسته کراک ِ ناز دارد

شیخی که مرا مهر ریا زد

صدها شب بی نماز دارد

مهدی تو کجایی که بیایی

بیگ بنگ صدای جاز دارد

...همینجورکی نوشتیم.ناقص و بدون بازبینیست.انشا الله ادامه دارد

پیرزنی با کفشهای کتانی

burp — Sat, 31 May 2008 11:22:38 GMT

خانه های سیاه و سفید را عبور می کنی
...بی نگاهی یا صدایی حتی
....به بی انتها می روی
پیرزنی با کفشهای کتانی

story of hands

burp — Sat, 24 May 2008 14:50:18 GMT

با او،مرور می کنی،روزهای نیامده را،می نویسی برایش،برای روزی که می پرسد ،چرا؟...

راستی تو، یادت باشد بابایت عرق نخورده مست بود و می خواند

ما سرخوشان مست دل از دست داده ایم

همراز عشق و همنفس جام باده ایم (;

عجیب دلمان هوایش را کرد.برگ سبز ۲۱۶ رجوع شود به زمانی که هنوز شاهکی بود و پیکی از شور (;

ما سرخوشان مست دل از دست داده ایم همراز عشق و همنفس جام باده ایم

بر ما بسی کمان ملامت کشیده اند تا کار خود ز ابروی جانان گشوده ایم

پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد گو باده صاف کن که به عذر ایستاده ایم

کار از تو می رود مددی ای دلیل راه انصاف می دهیم کز ره فتاده ایم

چون لاله می مبین و قدح و در میان کار این داغ بین که بر دل خونین نهاده ایم

گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست؟ نقش غلط مخوان که همان لوح ساده ایم

برای دوستی در همین نزدیکی

burp — Mon, 12 May 2008 15:16:08 GMT

تو آنجا بودی.وقتی که باران باریدنش را ریده بود و رفته بود دنبال سرنوشتش.به یک جا نگاه می کردیم.بی آنکه برخوردمان نگاهمان را تلاقی کند.روزگار داشت انتقام همه روزهای سیاهم را از خودم می گرفت-تهران اردیبهشت ۸۷

روزی چکاوکی مست
در عرش خفته بودم
روزی شبیه یک عشق , صد بار مرده بودم
روزی غلام ننگین
بی طاقتی خمیده
تمثالی از مکافات
ملعون بنده بودم
من یک حباب ویران
در انتهای ایمان
با صورتک به نقش
ارباب خنده بودم
مثل گناه آدم
یا نه!خطای یوسف
با اشتباه قاضی
یک عمر زنده بودم

رضا محسنی