تا به کی قصه ما را تو نهان می داری؟

دل غم سوخته مان را تو عیان می داری؟

چشم من تیغ تو را شست به خونابه خویش

این چه رسمیست که ما را دگران می داری؟

 چرخ فردوس تو چرخید به جانم اما

((روزگاریست که ما را نگران می داری))

 (ر.محسنی)

این قصه سر دراز دارد

چشمان من اعتراض دارد

دستی که به جیب رفته قرنی

انگار همیشه شاش دارد

پوسیده ِ وطن, به لطف حاجی

چندیست که انقراض دارد

گاوست شبان ما و لیکن

این گله دو جین گراز دارد

من منتظر ِ تو  و  تو نشئه

او هم که مخش کزاز دارد

ساقی سر کوچۀ عدالت

یک بسته کراک ِ ناز دارد

شیخی که مرا مهر ریا زد

صدها شب بی نماز دارد

مهدی تو کجایی که بیایی

بیگ بنگ صدای جاز دارد

 ...همینجورکی نوشتیم.ناقص و بدون بازبینیست.انشا الله ادامه دارد

خانه های سیاه و سفید را عبور می کنی
...بی نگاهی یا  صدایی حتی
....به بی انتها می روی
پیرزنی با کفشهای کتانی